Vorige week, van 23 t/m 28 augustus, waren wij, de baanselectie van Haarlem, op kamp in Papendal. Nouja, we sliepen in recreatiepark Arnhem maar we trainden heel vaak in het Sportcentrum Papendal (eigendom van NOC*NSF). Maar ik zal mijn verhaal vanaf het begin vertellen.

Maandagochtend verzamelde we op de skeelerbaan in Kudelstaart. We schuilde even voor de regen maar toen het na een kwartier droog leek vertrokken we dan eindelijk op de fiets naar het Recreatiepark Arnhem. We hebben er ongeveer 5 uur overgedaan voordat we er waren maar dan hadden we ook wel een stuk of 6 lekke banden en af en toe een regenbui. Maargoed we waren er! De stacaravans waren niet erg groot maar omdat we toch continu trainden, sliepen we er eigenlijk alleen maar.

Dinsdagochtend hadden een hele zware looptraining op de atletiekbaan (we gaan van de winter vast heel hard schaatsen). ’s Middags bezochten we de tot Nederlands mooist bekroonde berg top de Posbank. Daar hebben we ons wasbordje (buikspieren) getraind en daarna fietsten we weer terug naar het recreatiepark om aldaar een frisse duik in het zwembad te nemen!

 ’s Avonds hadden we nog voor de creatieve teamgeest een dropping. De groep werd in 2^je verdeeld en zo moesten we de weg terug gaan zoeken. We kregen 2 opdrachten mee, we moesten iets eetbaars meenemen én een maïskolf. Ook kregen we per groep een fotocamera mee om ongezien (in het donker?) het andere team te fotograferen, hier kregen we dan punten voor. De trainers reden in een blauw busje de hele tijd op en neer en wanneer je door hun gespot werd kreeg je minpunten. Verder kreeg je voor creativiteit ook punten, die nader bepaald werden.

Het was erg leuk alleen op een gegeven moment regende het zo hard dat we werden opgehaald door het busje. Het team waar ik deel van uitmaakte was nog niet zo heel ver gekomen en trouwens ook nog een keer gepakt door de trainers. Het andere team daarentegen had van alles meegenomen om punten te scoren waaronder een aantal makelaarsborden “te koop” en zelfs een schaap.  

Op woensdag kwam Sharon, onze fysiotherapeut, ons voor 2 dagen vergezellen/begeleiden. ’s Ochtends zijn we weer naar het Olympisch complex geweest om te krachttrainen. ’s Middags hebben we een middagdutje gedaan waarna een mooie fietsrit volgde. We fietsten in 2 groepen de jongens  en meiden gescheiden. De meiden zijn nog langs een heel mooi kasteel gefietst (Doorwerth).

Donderdag, wilde we skeeleren (woensdag ook al) maar het regende weer erg hard dus dat feest ging niet door. Gelukkig hadden we nog een troef achter de hand, een sprinttraining in een hal van het sportcentrum. ’s Middags hebben we theorie gehad over wedstrijdvoorbereiding en voeding. Alle puzzelstukjes moeten goed in elkaar passen, wil je aan de top komen.

Vrijdag begon de dag weer met regen en het frappante was ook nog dat we gingen fietsen. Daarop hebben wij een heel leuk riedeltje op bedacht: “ jeuk is leuk, bloed is goed, pijn is fijn, spastisch is fantastisch” etc. Maar het was er ook gewoon de situatie voor; “onderkoeling is de bedoeling”. Dus we waren al weer snel terug. Eenmaal opgewarmd aan (en volgestouwd met) een kommetje soep en knakworsten, zakte Britt door mijn bed heen. Onbegrijpelijk, als je een handstand op een bed maakt, hoeft deze toch niet meteen door te zakken? Maargoed, ’s middags gingen we weer trainen in de hal van Papendal (omdat het nog steeds regende).
’s Avonds na het eten hadden de trainers appeltaart gehaald én slagroom. Britt kreeg als eerste slagroom op haar stuk appeltaart, en natuurlijk niet een normaal toefje. Robin liet de bus zo lang spuiten dat je jezelf eerst de buikpijn moest eten voordat je het stuk appeltaart in zicht kreeg. Britt nam aarzelend een hap van de slagroom maar Danny hielp haar even door haar hoofd wat voorover te duwen. Britt’s gezicht zag helemaal wit en ze sprong meteen op met haar appeltaart in haar hand. Maar Danny was uiteraard lang en breed verdwenen. Gino die twee stoelen van Britt zat moest het hardst lachen en Ja hoor, Gino werd de tweede met een wit gezicht. Britt deed een beroep op haar sprintkwaliteiten want die had ze hard nodig. ’s Avonds hebben we nog met z’n allen wat gedronken in het restaurant van de camping. Het was heel gezellig want het was karaoke-avond.

Zaterdag, helaas de laatste dag alweer. ’s Ochtends stonden we vroeg op om alle kleren en andere spullen in onze tas/koffer te proppen. Alles werd in de bus gezet en na het ontbijt gingen we voor het laatst naar het trainings complex Papendal voor een krachttraining. Om kwart over twaalf werden we opgehaald door een aantal ouders en gingen we weer richting huis. Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat het een heel erg leuk trainingskamp is geweest!