Cornelius Kersten wint zilver op NK kortebaan

Zondag 14 februari viel de Schaatvereniging Schoonmeer bij het Drentse Odoorn de eer te beurt om de Nederlandse kampioenschappen junioren C kortebaan te mogen organiseren. Weken hard werken om de 160 meter lange baan sneeuwvrij en het ijs te prepareren, waren daar aan vooraf gegaan. Kort na het middaguur klonk het Wilhelmus over de unieke ijsbaan: een  besneeuwd meertje in een doodstil bos, dat alleen over een kilometers lange, onverharde weg bereikt kan worden en begon de wedstrijd met 37 rijders. Velen hadden de dag er voor nog op het ijs gestaan van de Twentse IJsbaan in Enschede voor de Nederlandse kampioenschappen lange baan junioren C. 

Ieder ronde bestaat uit twee wedstrijden (omlopen) waarbij de rijders telkens in de andere baan starten en waarbij tegen de klok gereden wordt. De eerste rijders 18 rijders plaatsen zich voor de volgende ronde. In de eerste omloop rijd Kai Verbij de snelste tijd: 15.91. In de tweede omloop kort daarna zette Cornelius Kersten met 16.42 de snelste tijd neer. Mats Mulder, Vero Nater, Rick en Kay Schipper, Bob Beijen - om enkele te noemen plaatsen zich eveneens voor de tweede ronde.
Dat schaatsen op natuurijs iets totaal anders is dan op glad kunstijs maakte de vele valpartijen duidelijk.
In de tweede ronde zette Kay Verij tweemaal de snelste tijd neer, gevolgd door Cornelius Kersten die tweemaal de tweede tijd reed met 16.08 en 16.29. Op de voet gevolgd door Mats Mulder (16.35 en  en Vero Nater (16.34 en 16.70). De snelste 8 rijders plaatsen zich voor de tweede ronde.
Na een rust van een half uurtje waarin de jury de kans kreeg zich in de tenten op te warmen begon de derde ronde. In de eerste omloop zette Kai met 15.70 en Cornelius met 15.94 de snelste tijden neer.
In de finaleronde streden Kai, Cornelius, Rick en Vero om de podium plaatsen. Deze laatste ronde bestond uit drie wedstrijden, die zonder pauze achter elkaar werden verreden, een uitputtingsslag zonder weerga voor de deelnemers.
Kai won 3 omlopen, Cornelius 2 en Rick 1 omloop. Daarmee waren de eerste vier plaatsen bepaald en zoals de traditie bepaalt krijgen de winnaars niet alleen een medaille, een bos bloemen, maar ook een enveloppe met een geldbedrag. Erg leuk voor de vermoeide deelnemers.

Het was een perfect georganiseerde wedstrijd door de enthousiast vrijwilligers van de Schaatsvereniging Schoonmeer: een memorabele middag natuurijs rijden. En ... onderschat de prestaties van de rijders niet: 9 keer een start en iedere keer weer 160 meter voluit rijden:  één misslag op het moeilijke ijs, één keer een slechte start, één keer minder snel en je ligt er onherroepelijk uit.

DE KORTEBAAN

In de 19de eeuw waren kortebaanwedstrijden op natuurijs een populair volksvermaak, georganiseerd door plaatselijke herbergiers die hoopten de hun drank verkoop aan toeschouwers op te krikken. Het was een ruw, enigszins plat vermaak waarbij de besten reden voor royale geldprijzen, de arme, op de schaatsen kansloze sloebers reden voor een warme maaltijd, 'voor spek en bonen', en de dames .... die konden genieten van heren die dikwijls in ondergoed reden.
In de twintigste eeuw ontworstelde het kortebaanrijden onder leiding van de  KNSB zich van zijn dubieuze imago, en werden het belangrijke wedstrijden, die volgens voorschriften over 160 meter verreden moesten worden. IJsverenigingen streden om de eer de Nederlandse kampioenschappen te mogen organiseren.
Door de opkomst van de kunstijsbanen boette het kortebaanschaatsen snel aan populariteit in. Door de warme winters van de laatste jaren konden er slecht incidenteel kortebaanwedstrijden georganiseerd worden. Als alternatief wordt tegenwoordig op de ijsbanen de supersprint verreden (100 en 300 meter). Kortebaanwedstrijden op natuurijs blijven echter een bijzondere belevenis