De tactiek

Op 15 januari 2012 was er weer een jeugdmarathon. Omdat de eerste twee voor Tom en mij niet vlekkeloos waren verlopen, moesten we nu wel eens wat laten zien. Jeroen had wel al alle marathons gewonnen, dus hij stond gewoon sterk in het klassement. Na wat tactieken te hebben besproken besloten we om gewoon vanaf het begin heel hard weg te rijden en dan op die manier een gat te slaan met het peloton.

De start

Bij de start dreigde het nog mis te gaan. Ik botste met mijn schaats tegen een andere schaats en het voelde alsof mijn veer was gebroken. Iedereen was dus al aan het wegrijden en ik stond daar nog te kijken of ik wat zag. Toen ik mijn schaats weer op het ijs zette en weer probeerde te schaatsen ging dat, maar het gat met Jeroen en Tom was wel groot. Eigenlijk was dit alles positief, want doordat ik hard voorbij reed konden we met z’n drieën in de tweede bocht wegrijden. Vanaf dat moment was het alle remmen los en gewoon beuken. Zo konden we na een paar rondjes al vaststellen dat onze voorsprong groot genoeg was.

De finish

In de voorlaatste ronde kwamen we voorbij het peloton en begon de eindsprint. Jeroen was hier het sterkst, hij sloeg in het begin al een groot gat. Toen was het tussen Tom en mij. Tot de laatste bocht lag ik nog voor, maar toen kwam Tom onderdoor en botste toen heel zachtjes tegen mij aan, waarna een “sorry” duidelijk maakte dat dat niet zijn bedoeling was. Het werd uiteindelijk een fotofinish, en de tweede plaats kende de jury toch aan mij toe. Als we volgende keer zo rijden is het NK Marathon in zicht.

Zie de uitslagenlijst.