Fietskamp C-selectie Haarlem 2011-2012

Zaterdagochtend 25 juni 5.30 uur (ja, u leest het goed), de bel gaat "OPSTAAN". Even snel ontbijten en brood smeren voor het lunchpakket, bidons klaarmaken, repen, special energy-drankjes en noem maar op wat je tegenwoordig allemaal bij je moet hebben als je een stukje wilt gaan fietsen.

Vroeger deden we alles op een paar bananen en wat krentenbollen. Nu nog even dik twee uur in de auto zitten, en dan kan het echt gaan beginnen. Om 9.00 uur komen we aan op de camping Oosterberg vlak bij het plaatsje Epen, heel mooi gelegen met uitzicht op het Geuldal (www.camping-oosterberg.nl ). Er waren al twee ouders met drie sporters de avond ervoor aangekomen op de camping dus de centrale tent stond keurig droog klaar.

De rest van de selectie druppelt binnen. Even de groep toespreken onder het genot van een echt stuk Limburgse vlaai. Daarna snel de  tenten opzetten, koffers uitpakken, fietskleding aan, banden oppompen en wegwezen. De groep staat niet echt te trappelen om weg te gaan, het regent namelijk. Maar de weersverwachting en buienradar  meld  \"het wordt lichter\". Het weekend is begonnen.

We rolden de camping af links, gelijk de mooie afdaling naar Slenaken. Het plan is vandaag ca 100 km te maken, maar door de regen zal blijken dat we aan het einde van de dag 76 km hebben getrotseerd. We waren nog geen vijf minuten onderweg en daar was de eerste lekke band al (Yumiko). Door zeer goede samenwerking tussen Johan en Frans was dit binnen vijf minuten gefikst. bij het wegrijden na twee meter de volgende (Naomi), ook glas. Het werden er uiteindelijk zeven in het totale weekend. Heuvel op heuvel af België in. We deden dit omdat we dan op rustigere wegen konden rijden omdat Limburgs Mooiste bezig was. Daar doen toch zo’n 18.000 rijders aan mee (best druk dus). Na twee uurtjes met beklimmingen van de Schilberg, de Veurs, Holliguette en Les Waides even een rust inlassen om wat extra te eten en drinken. Een stukje verder stond bij een boer een tafeltje met fruit te koop, Jacques kan dit niet voorbij rijden zonder eraan te proeven, en ik moet zeggen die kersen waren heerlijk. In de regen fietsen valt toch wat zwaarder uit voor sommige sporters. Daardoor het tempo iets naar beneden en minder ver was een goed advies. Later in de middag \"het wordt lichter\" daar jongens een ruige kreet van Jacques (onze TomTom van deze twee dagen) en ja hoor heel in de verte leek het wat lichter te worden. Maar het bleef nat en miezerde maar door. Gelukkig werd het niet erger en konden wij goed en veilig doorfietsen, wel moesten we altijd oppassen met afdalen. Na ca 76 km kwamen we doorweekt terug op de camping. Lekker snel de fiets afdouchen en daarna ons zelf om warm en schoon te worden. Wij “volwassenen” doken snel de gezamenlijke ruimte in om bij het heerlijk brandende openhaard vuur even op te warmen. Snel werden er wat drankjes geregeld. Na gezellig wat kletsen waren de douches ook eindelijk vrij zodat wij ons ook konden opfrissen. Ondertussen stond onze kok (Roy) al het eten te bereiden. Ook het eten hebben wij genuttigd in deze ruimte,  twee volle tafels. Het leek wel een lopend buffet en wat was het lekker. Pasta’s met verschillende sauzen, fruit toe en drankjes. Het kon niet op, super. We hebben Roy gelijk een contract laten tekenen voor de komende paar jaar. Koffie toe met daarna nog een drankje en natuurlijk weer vlaai! Iedereen, toch vermoeid, dook om half elf de tent in en ik moet zeggen het was vrij kort daarna (toch) rustig. Maar ja morgen waarschijnlijk weer zo’n dag.

Ik hoorde de eerste al weer om half zeven kletsen boven het geluid uit van de vogels. Even nog een keer omdraaien dacht ik, dan doen zij dit ook wel, maar nee hoor. Dus om half acht zaten we met z’n allen aan het weer keurig klaarstaande ontbijt. Lekker in de vroege morgenzon buiten. En ja hoor daar kwam Jacques weer, goede morgen \"het wordt lichter\" in de verte jongens. Het leek wel of we in het Hilton sliepen, een tafel vol met brood; vlees; kaas; fruit zoetigheid; thee; koffie; lunchpakket-materiaal noem maar op. Om negen uur stond iedereen te trappelen om weer te gaan fietsen. Het beloofde een zware dag te worden met erg veel lange, zware en steile hellingen.

We rolden de camping af rechts dit keer richting Epen, lekker kletsend links af naar de Schweiberg, Daar werd het gelijk stil, wat een pukkel!. Maar o zo lekker als je boven komt. De gehele morgen volgende zo berg op berg elkaar op. Een pauze op het drielandenpunt in Vaals werd dan ook goed gewaardeerd. Via de Camerig, de Kruisberg en de Eijserbosweg (de zwaarste beklimming van Nederland) kwam het einde al aardig in zicht. Jongens kunnen jullie nog? Ik heb nog een toetje hoorde ik Jacques zeggen, maar \"het wordt lichter\". De lucht misschien wel maar de heuvels niet, hoorde ik sommige mopperen. We moesten alleen nog wel even de beklimmingen van de Keuteberg, de Cauberg en tot slot vlak voor de camping de Loorberg genomen worden. Moe maar zeer voldaan kwamen we na 97 km terug op de camping. De volgwagen hebben we alleen nodig gehad voor materiaal, eten en drinken, dus niet voor pech of uitvallers.

Lekker even uitrusten in het zonnetje bij de tent een drankje erbij en natuurlijk weer vlaai hier en daar wat stoere verhalen. Even douchen, inpakken en tenten opruimen. Een afsluitend gesprekje van Frans met een denderend applaus voor …., eigenlijk aan iedereen die hieraan heeft mee geholpen. Instappen twee uur rijden en allemaal weer veilig  naar huis.

Kortom een zeer geslaagd trainingsweekend, met slecht maar gelukkig ook goed weer, sportief zeer succesvol. En o zo gezellig op de camping in ons mooie Limburg.

Ouders bedankt voor het brengen; koken; meerijden; organiseren ect ect.

Jongelui ik ben echt trots op jullie, (op de ouders ook hoor!) en de foto's staan in het betreffende album.

Frans