Rob Ligtenberg

Het was wel een bijzondere ervaring: een schaatswedstrijd rijden / coachen, terwijl het 24 graden is en iedereen zijn best doet om nog een graantje mee te pikken van de zomer (die nooit een zomer is geworden).

Toch was het ook wel weer leuk en vertrouwd om op het ijs te staan. Al was het wel even wennen, zo'n 333 meterbaan (het Triavium in Nijmegen). Daar werd de eerste wedstrijd van het seizoen verreden: the Dutch Classic. Marleen had wegens ziekte moeten afzeggen, waardoor Ronald als enige de baanselectie van Haarlem vertegenwoordigde. Trainer Sjoerd had het erg druk en vandaar besloten we dat ik vandaag de honneurs op het ijs zou waarnemen.

Op het programma stond de 500 en de 1500 meter. Die eerste afstand liep niet helemaal vlekkeloos: bij de start gleed Ronald weg en ook op het rechte eind zag ik hier en daar wat onbalans. Het was duidelijk dat je zo'n sprintafstand een paar keer gereden moet hebben om het vertrouwde gevoel terug te krijgen. Maar, over de gereden tijd konden we wel tevreden zijn: dat was maar een paar tiende boven zijn PR. Dat gaf hoop voor de 1500 meter. En inderdaad, die afstand liep uitstekend. Op een 333 meterbaan rijd je een recht eind van 168 meter en dan 4 rondes: een hele omschakeling voor als je een 400 meterbaan gewend bent. Dat gold ook voor Ronald, die later vertelde dat hij geen idee had hoe ver het nog was: "toen de klok stil stond, ben ik ook maar gestopt met schaatsen".

We konden terugzien op een geslaagde seizoenstart, waarbij de trainingsarbeid van deze zomer zich terug lijkt te betalen: Ronald reed 2.04.53 (een verbetering van zijn pr, dat op 2.04.77 stond).

Voor meer informatie: zie http://www.dutchclassics.nl/